Planning.

Eén van de lastigste dingen voor de kinderen in onze school is wel planning. Hoe zorg je ervoor dat een opgedragen taak ook daadwerkelijk binnen de gestelde tijd af is (zelfstandigheid, verantwoordelijkheid). Natuurlijk heb je geleerd dat je eerst moet bedenken wat je nodig hebt voor deze taak, of je de taak zelfstandig of samen moet doen, waar je gaat werken en hoeveel tijd je denkt nodig te hebben (reflectie).

Leerkuil – valkuil

Maar onderweg zijn er allerlei afleidingen en leer(val)kuilen. Deze zitten bijvoorbeeld in het samenwerken èn de werkplek (vrijheid). Kies ik iemand met wie het gezellig is? Iemand die heel goed in een vak is, zodat ik beter leer? Of… doe ik dat zodat ik minder hoef te doen? Maken we afspraken over wie welk rijtje doet?

Wat betreft de werkplekkeuze zijn er ook mogelijkheden genoeg. Gaan we ergens zitten waar juf/meester ons niet zo goed kan controleren, zitten we dicht bij computers, zodat we daar mee kunnen kijken of gaan we op een plek zitten met veel “voorbijkomend verkeer”?

Een door de leerkracht ingebouwde ‘afleiding’ is een uitdagende keuzetaak. Op de taakbrief staat hier 30 minuten voor gepland, maar er wordt door de kinderen regelmatig meer tijd voor uitgetrokken….

Herzien

Het gevolg van bovenstaande is dat de planning gedurende de week meerdere malen moet worden herzien.

Voor sommige kinderen zijn deze vrijheden wat meer beperkt, omdat de leerkracht z’n ‘pappenheimers’ natuurlijk wel kent.

 

U ziet dat Building Learning Power (planning, omgaan met afleidingen, leerkuil, herzien) en dalton (reflectie, samenwerken, zelfstandigheid, veranwoordelijkheid/vrijheid, doelmatigheid) erg met elkaar verweven zijn.

Lees hier meer over Building Learning Power